Kris Kowlier, verteller en auteur

 Ik ben ...    Ik schrijf ...   Weetjes ...     Fotovertelboek    Boeken   Lezingen   Mail mij

  Boeken, ik draag ze op mijn hart.  

Ik ben ...

... op 30 augustus 1960 als Chris Couwelier geboren.

... met mijn gat in de boter gevallen. Een fantastische vrouw Christine, 
vijf kinderen en drie kleinkinderen omringen mij. 
Gelukkig, want zonder hen zou het verschrikkelijk met me gesteld zijn. 

... een verstrooide dromer. 

... na heel wat omzwervingen boekhandelaar geworden. Samen met Christine
en dochter Lynn(tje) run ik boekhandel Jeukiboek te Zedelgem.
De tofste, gezelligste en mooiste boekhandel van Europa en omstreken. Maar
bovenal de boekhandel met de ruimste keuze. Elk kind - jonger dan 112 jaar - 
vindt er een boek dat echt bij hem of haar past.

... een verhalenbouwer, een fantast, een verteller en nu nog schrijver ook. 
Wie had dit ooit kunnen denken? Waarschijnlijk alleen meester Réne Fiems van het
vijfde leerjaar. Hij was het die als eerste mijn verteltalent ontdekte en me 
aanmoedigde om er iets mee te doen. Of misschien dacht meneer De Vriendt uit 
het tweede jaar secundair ook wel dat ik die richting uit zou gaan. Hij genoot zo
van mijn verhalen dat hij mij stapels strafwerk liet schrijven. Hij had zelfs de
oneindige goedheid mij op zaterdag extra uren studietijd te schenken om die straf 
af te werken. Het stukje van vijf bladzijden met als titel: 'Hoe leer ik een paling fietsen',
werd een topper. Ik mocht het zelfs aan de klas voorlezen.

Ik schrijf ...

... om mijn hoofd leeg te maken. Het zit overvol met verhalen en ideeën. Vele kleine 
gebeurtenissen blijven er in rond dwalen en botsen tegen elkaar. Zo vormen ze een leuk
verhaal om te vertellen. Helaas is vertellen heel vluchtig. Een verhaal opschrijven in blijvend. 
Ik kan bij het schrijven veel meer ideeën samenbrengen, mijn hersenpan wordt er helemaal
leeg van. 
Mijn eigen kinderen beweren dat mijn kop altijd hol is, maar dat zijn pas deugnieten!

... omdat heel wat kinderen en leerkrachten mij na een klasbezoek vragen om het pas
verzonnen verhaal op te schrijven. 

... altijd op een computer. Een geheugenstick is een prachtige uitvinding. Ik heb er - als 
ik hem niet weer eens kwijtspeel - altijd eentje bij. Waar ik ook ben, overal staat wel
ergens een computer. Even de stick erin en ik kan een document bewerken. Dit systeem 
gebruik ik al jaren. Toen ik lang geleden nog les gaf, doopten de studenten mij met de
bijnaam 'Diskette', omdat ik toen al altijd een schijfje op zak had. 
(Een diskette of floppydisk was de voorloper van CD-Rom)

... (bijna) nooit met een pen. Daar is een heel simpele reden voor; mijn geschrift is niet te
ontcijferen. Vaak kan ik vandaag niet eens meer lezen wat ik gisteren geschreven heb. 
Ik ben linksgericht, dit wil zeggen dat ik in sommige dingen linkshandig ben, maar in de
derde kleuterklas - ja daar weer - vond de zuster dat des duivels. Deze Satantrek mocht niet
zichtbaar zijn. Met haar 'goddelijke rechterhand' tikte ze telkens weer de kleurpotloden uit
mijn linker. Bovendien verwittigde ze de meester van het eerste leerjaar van mijn zondig geschrijf. 
Die volgde haar opvattingen blindelings. Mij werd geleerd met de rechterhand letters 
te vormen. Dat deze onleesbaar waren, was bijzaak. Mijn zieltje was gered. 
De zuster en de meester waren opgelucht. Een jaartje later stond de zuster niet langer
in de derde kleuterklas. Sindsdien worden linkshandigen niet langer op de vingers getikt.

 

Weetjes ...

Hier volgen de antwoorden op vaak gestelde vragen:

         

         De rest van het geld is voor jou, je mag het komen halen. Helaas, dit alles blijft ... Een droom!

         Wat zijn mijn grootste wensen?
        Samen met Christine rustig ouder worden op een gezonde aarde. 
        Onze kinderen en kleinkinderen tevreden zien om wie ze zijn en met wat ze allemaal hebben. 
        Dat iedereen op de wereld elke dag minstens één keer uitbundig lachen kan.

 

Fotovertelboek ... (mijn lievelingsboek)

Meneer Kris, wat is je lievelingsboek? vroeg een wijsneus onlangs.
Het was een heuse karwei om op deze vraag een antwoord te vinden. 

Eerst zette ik aantal prachtige boeken op een rij.

Zo kon ik handig mijn keuze maken.

De stapel lievelingsboeken was wel erg groot, 
daar één favoriete boek uit kiezen, was onmogelijk.
   

Ik maakte van mijn hart een steen, 
legde met tranen in de ogen een berg boeken
opzij tot ik nog zeven schatjes koesterde.
  

Burenboel!             Frank Pollet         
Hart van inkt         Cornelia Funke      
Beest                       Ally Kennen          
Help, Ma is foetsie         Karel Verleyen
Voetballen of vechten    Herman Van Campenhout
Lonely Planet: Dublin
Kierewieteke         Frank Pollet 

Boeken

Wat een woord 'boeken'. Tot op vandaag verscheen er één boek door mij geschreven.
Wees gerust er volgen er nog meer.


Hoe appelsienen de toekomst voorspellen

    uitgeverij abimo

Als mama en papa op reis gaan naar Ierland, mogen Silke en Seppe een weekje logeren bij opa
en oma in Nieuwpoort-Bad. Het wordt een wonderlijke week vol geheime boodschappen,
leuke en minder leuke verrassingen en vreemde ontmoetingen.
Wat is er met tante Aagje Gedraagje aan de hand? Waarom doet ook Bram zo geheimzinnig?
En vooral: waar komen al die appelsienen vandaan?
Via brieven komen Silke en Seppe stukje bij beetje te weten hoe mama en papa op elkaar verliefd
geworden zijn en hoe ze zelf in hun gezinnetje zijn terechtgekomen. Je zou er bijna van vergeten je
broertje te pesten!


Hoe appelsienen de toekomst voorspellen is een heerlijk ‘ik-voel-megoed-in-mijn-vel-boek’.
Zowel traditionele als nieuwe gezinssamenstellingen worden door een positieve bril bekeken.
Het boek maakt de eigen gezinssituatie bespreekbaar. Hoe hebben mama en papa elkaar leren kennen?
Waar hebben ze elkaar voor het eerst gekust? Hoe zijn ze dit gezinnetje geworden?
Wat brengt de toekomst ons? En vooral, hoe kunnen appelsienen die toekomst voorspellen?
Daarrond kan je lekker filosoferen.

 

 [menu]